Archive for the ποίηση Category

Αυτοέλεγχος

Posted in ποίηση on Ιουνίου 18, 2017 by taburito

Συγκρατώ τα αισθήματα

σαν όπως ένα φράγμα το ορμητικό νερό

μην σε συναντήσουν

ηρεμώ τα μεγάλα τους κύματα

ανασαίνοντας με τον τρόπο μιας Νηρηίδας

ευτυχώς που συγκρατείς και συ τα δικά σου

κι αναβάλλεται

η επανάληψη της τραγωδίας της μεγάλης παλης

για την κατάκτηση του συναισθήματος

αναβάλλεται ο μοιραίος έρωτας

με μιαν κοινή στάση

δεν γαμιέται ο μύθος των αδελφών ψυχών

 

Ψαύω τον ήχο σου

Posted in ποίηση on Μαΐου 12, 2017 by taburito

Ψαύω τον ήχο σου

σκόρπιο στους ανέμους μου

ανιχνευτής των διαθέσεων μου

ριγώ όταν σε συλλαμβάνω

σκέψη που μαζί της γενώ τους έρωτες μου

 

 

Ζωδιακό εξάγωνο

Posted in ποίηση on Ιανουαρίου 28, 2017 by taburito

Είναι η ποίηση

το φως που διεισδύει στην ατραπό

— προωθημένος ανιχνευτής —

λευκός Ταύρος στου Μίνωα

την επίκληση

είναι λαβύρινθος το ποίημα, οικία

για το φως μέσα στην μορφή

του Μινωταύρου

Δέσμη εντόμων

Posted in ποίηση on Δεκέμβριος 6, 2016 by taburito

Πεταλούδες θύμου αδένα έκρηξη

φτεροκόπημα σχηματισμού γέφυρας

αισθαντικά παιδια που αστρικα συνδέουν

Τροχό Δία με Αφροδίτης

αντανάκλαση της αιθερικής γέφυρας

Μυρμίγκια, θύμου αδένα έκρηξη, συνδέουν

Γη με Δία και Κρόνο με Δία

πεταλούδες στις σκηνές των Μυρμιδόνων

Ψυχές του Τρωικού πολέμου

Ταξιδεύοντας

Posted in ποίηση on Αύγουστος 5, 2016 by taburito

Από πύλη σε πύλη μαζί σου αλητεύω

στον έρωτα θυσιάζοντας

τις ποικιλίες της γεύσης, αγαπημένε

στην αγάπη της Στυγός ανανεώνοντας

τον όρκο

Από πύλη σε πύλη μαζί σου κυνηγώ

τις αλλαγές τις οδυνηρές των πεδίων

μαζί σου παντού συνειδητά ταξιδεύω

Ίκελος την του ονειρευτή εκδήλωση

Ψάχνω να βρώ τα χέρια μου στην πρώτη του ονείρου πύλη

Posted in ποίηση on Μαΐου 4, 2016 by taburito

…συλλαβίζω στίχο στίχο το φως

που γράφει το χάδι σου

κάθε που ψαύεις το σώμα μου

ηλιαχτίδα που βρέχει την επιθυμία

τροφή της αρχής του γένους

…συλλαβίζω στίχο στίχο το φως

πληροφορία για να δομώ τον Πήγασο

να φτάνω στην πηγή μου

για να δομώ μία προς μία τις Μούσες

ως τις εννέα της Μνημοσύνης πύλες

που μέσα τους ονειρεύομαι…

Λυρίδες

Posted in ποίηση on Απρίλιος 22, 2016 by taburito

Λυρίδες πεφτάστερα απόψε

έρχονται

από αρχαίες του Βεσάκ ιερουργίες

εμποτισμένα

μα δύσκολα θα τα δούμε

πανσεληνοφώτιστος ο ουρανός

Λυρίδες πεφτάστερα προκαλούν την Άνοιξη

στ «άλλα» μας μάτια στ αστροφώτιστα π αγαπούν