Κοιμαται ο ερωτας

Ποιός σε ύπνο βύθισε τον έρωτα

Στις ρίζες αρχαίου πλατάνου

Ή μήπως στις ρίζες μιας γερασμένης ελιάς

Κι αμετάφραστοι νόμοι μας γερνούν οι χρόνοι

Κι η Λάχεσις που πιά δεν ξυπνά

Κι η Κλωθώ που βαθιοκοιμάται

Μόνο η Άτροπος ξύπνια τον θάνατο

Μακρυά να κρατεί

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: