αναίτια

απλώσαμε λέξεις σκληρές

και μας τραυμάτισαν

σε μια μάχη δίχως νόημα

παρασυρθήκαμε

σε έναν αναίτιο πόλεμο

αναλώσαμε

της ψυχής μας τα χαρίσματα

άραγε θα βρεθεί τροχοπέδη

ικανή να μας σταματήσει;

Advertisements

2 Σχόλια to “αναίτια”

  1. οι πληγές ξέρεις και να επουλωθούν και να θέλεις να ξεχάσεις
    δεν μπορείς σε κάθε αλλαγή καιρού σου θυμίζουν την παρουσία τους…

    Μου αρέσει!

  2. κι ο πόνος παρανοική ευαρέσκεια λοιπόν να σου λέει συνέχισε να πληγώνεις και να πληγώνεσαι;

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: