θυμάσαι;

Των μπερδεμένων δρόμων δότης υπήρξες, ποιητή

μα στο είχα πει θυμάσαι;

οι λέξεις πιότερο σε ορίζουν παρά τις ορίζεις

και πίσω τους κανείς δεν μπορεί να κρυφτεί

ποιός ήλιος σε ορίζει κύριος προσωπικός

με την ομφή του αποκαλύπτουν

μα δεν το χωρά ο δικός σου ο νους

πως ότι εξαγνισμό θέλει είναι το πνεύμα πάντα

κι όχι η ύλη

εκείνη καθαρή γίνεται ξανά

μόλις φύγεις εσύ

των λαβυρίνθων μέγα διδάσκαλε κατασκευαστή

της του καθρέπτη δικαιοσύνης όμηρε κριτή

να τον κοιτάς σου ήταν πάντα εύκολο

και να αντιγράφεις

τα δύσκολα και τα ανυπέρβλητα έρχονται

μετά όταν θα πρέπει να ερμηνεύσεις

και σύ δεν μπόρεσες ποτέ να υψωθείς

από την ζωή στην συνείδηση

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: