βρέχει ο ουρανός μου κεχριμπαρένιες στάλες

κλείνω τα μάτια και αστραπές διασχίζουν χρυσές

την νύχτα μου

βρέχει ο ουρανός μου κεχριμπαρένιες στάλες

και σύ μου ψιθυρίζεις στίχους πολύχρωμους

φωτιάς τραγούδια στολίζουν την απόφαση

με γιασεμιά ντυμένο το σώμα χορεύει, κυκλώνοντας

τον καιρό κι εκδηλώνει αβρότητα

στην ρίζα μιας ελιάς αγκάλιασα την προσδοκία

μιας έλευσης προαναγγελόμενης

από τον καλοσχεδιασμένο λόγο ενός ποιητή

αρχαία σκυταλοδρομία που συνεχίζεται

ο Αλέξανδρος κατανοώντας την Ιλιάδα

δαμάζει τον Βουκεφάλα και κατακτά την Ασία

για μια ακόμη φορά

και συ καλπάζοντας, τιθασεύεις τα αγριεμένα κύματα

της Οδύσσειας, ακολουθώντας

την φωνή φάρο που σε καλεί

στην ακτή μιας, που στενάζει από δυνάστες, πατρίδας

κλείνω τα μάτια και αστραπές διασχίζουν χρυσές

την νύχτα μου

διπέλεκεις λόγοι  σφυρίζουν

τον σκοπό της εκδήλωσης

ενός καινούργιου ήλιου που αναδύεται την αυγή

μέσα από τα δώδεκα που φωτίζει την νύχτα,

η αργυρή ακτίνα της Σελήνης

μονοπάτια

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: