αινίγματα

φόρεσα την μνήμη ανάποδα,

φουστάνι με τις ραφές να φαίνονται

το στρίφωμα ξηλωμένο

τη φόδρα ν ανεμίζει,

στην πνοή της κάθε λέξης

το νόημα, κατάσαρκα να πονά,

περιορισμένο

είχαμε ραντεβού με τη σκέψη

θα αποφασίζαμε για τα όρια

της ελευθερίας

εκείνη, ήρθε ντυμένη συρματόπλεγμα

και το παγκάκι που καθόμασταν, δάκρυσε

μελλοντικά αποτελέσματα

μη πράξεις ή απραξία των καιρών;

μας τρόμαξε το χαμόγελο ενός μάντη,

αμετάφραστο, καθώς κύλησε ανάμεσα μας

και θυμηθήκαμε

ποιός ήταν το μοντέλο των αγαλμάτων

των Κούρων και των Σφιγγών

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: