Ελληνες

Ληνού απόσταγμα

Διός νου ουσία

αέναα παρούσα

Ζυγαριάς η δύναμη π αναμετράται

ισοζυγιάζοντας

το Πνεύμα με την Ύλη

συγκομιδή των αμπελώνων του Χρόνου

Ήλιος αναγενόμενος

τη Γη και πάλι ας φωτίσουμε

ξαφνιάζοντας, ως εάν Έρως,

συνείδησης δίνοντας

καρπόν γλυκύ

διαζευγμένης του ευ και του άλφα

άπαξ και δια παντός

Advertisements

4 Σχόλια to “Ελληνες”

  1. Εμείς οι Έλληνες,
    ένας βασανισμένος προδομένος λεηλατημένος λαός
    πάνω από 20 αιώνες θαλασσοπνιγμένος και θαλασσοδαρμένος,
    αποφεύγοντας να φωνάξουμε
    το …..εγώ είμαι εγωιστικά,
    φεύγοντας από την σπηλιά του Κύκλωπα,
    γιατί έχουμε διδαχτεί από τα λάθη του παρελθόντος,
    εξετάζοντας όμως πια
    προσεχτικά ποιος μπαίνει σπίτι μας
    και στρογκυλοκάθεται στο τραπέζι μνηστηριακά
    και πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες,
    και ανακεφαλαιώνοντας όλα αυτά
    ….άπαξ δια παντός
    με

    Διός νου ουσία

    αέναα παρούσα

    τη Γη και πάλι ας φωτίσουμε

    ξαφνιάζοντας, ως εάν Έρως,

    συνείδησης δίνοντας

    καρπόν γλυκύ.

    Καλησπέρα Ελληνίδα!

    Μου αρέσει!

  2. Καλημέρα Έλληνα!
    η ανακεφαλαίωση, μαζεύει πίσω τα δεινά του κουτιού της Πανδώρας και τα επιστρέφει στον αετό που μας τα έστειλε πεσκέσι μαζί με το κουτί και την ελπίδα του…..

    Μου αρέσει!

  3. Είναι απαραίτητη
    μια καλή ξεκαθαριστική ανασκόπηση του παρελθόντος με όλα τα αξιοσημείωτα γεγονότα τόσο σε προσωπικό,
    ο καθένας μας χωριστά, επίπεδο όσο σε εθνικό και συλλογικό.

    Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε βήμα
    χωρίς αυτή την αλχημιστική μέθοδο στην οποία παίρνουμε πίσω ότι μας ανήκει και επιστρέφουμε
    τα ξένα και δανεικά κλείνοντας τις μαύρες τρύπες διαρροής της ενέργειας
    όσο και αν αυτή σαν χειρουργική αφαίρεση καρκινώματος πονά.

    Καλημέρα με ένα ακόμη τραγουδάκι
    και ένα φιλί για το πρωινό για να πάει η μέρα καλά!

    Με τον τρόπο μας!
    Λέει η Τρίνιτι στον Νίο
    όταν του αφαιρεί τον σκορπιό από την κοιλιά του;)
    Δεν γίνεται αλλιώς!

    Το σημάδι του σκορπιού!
    Πες μου στο κορμί μου πώς αφήνεις
    το σημάδι του σκορπιού
    και τις νύχτες πώς με δένεις
    μέσα στη φλόγα του φιλιού.
    Πώς ζητάς να με διαλύσεις
    στο βυθό της λογικής σου
    εκτονώνεις σκόρπιες συνειδήσεις.

    Φτάνει, στην αβέβαιη σκιά σου
    τα κομμάτια μου σκορπάς
    κι όλο στάζει το άρωμά σου
    από το αίμα της καρδιάς.
    Κι αν υπάρχω θα με σβήσεις
    μα εγώ που ζω για σένα
    σου φωνάζω μείνε, μη μ’ αφήσεις.

    Κι εγώ σε ριψοκίνδυνα περάσματα,
    απάνω σε συντρίμμια και χαλάσματα…

    Νεκρός ή ζωντανός
    εσένα θα ζητάω
    σαν να ‘μουνα σκορπιός
    σε φλόγες τριγυρνάω.
    Νεκρός ή ζωντανός
    εσένα θα ζητάω
    γιατί είσαι εσύ το μόνο που αγαπάω.

    Κοίτα με αγγίζεις και μ’ αφήνεις
    το σημάδι του σκορπιού
    είσαι θάνατος κι αγάπη
    είσαι το τέρμα του ουρανού.
    Πόσο πάθος θα κρατήσεις
    μες στο ψέμα της ψυχής σου
    θα χωρέσω αν θέλεις να με κλείσεις.

    Μου αρέσει!

  4. δεν γίνεται αλλιώς, θα προχωρήσουμε με τον τρόπο μας, κανείς δεν θα μας υπαγορέψει τι και πως, κανείς δεν θα σταματήσει την απόφαση μας!
    καλό μας απόγευμα ανταποδίδοντας φιλί και τραγούδι, καμάρι μου!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: