γιορτή

τον έρωτα που φύλαξα στα πιό κρυφά μου βάθη

ήρθες και τον εγύρεψες νοσταλγικό τραγούδι

μνήμες αναδεύτηκαν

γέφυρες κτίστηκαν σε μια βραδιά

όνειρα και όνειρα ενός Ονείρου κύματα

χάδια στην ακτή της ανάμνησης κτύπησαν

ξανά και ξανά ώσπου τα κάστρα και τα τείχη γκρέμισαν

στης αβύσσου τα σκαλιά και κύλησαν

πάνε χάθηκαν όσα μας χώριζαν μοίρα σκληρή

πάνε χάθηκαν όσοι μας κράταγαν χωριστά σταυροί

έρωτας ήρθες αστραπή χρυσή

αγάπη πήρες ασημένια κλωστή

έρωτας ήρθες αγέρας πύρινος θριαμβευτής

κι όλοι γιορτάζουν

γη θάλασσα κι ουρανός χορεύουν

στου έρωτα τον ρυθμό

κάτω απ το νιογένητο φως

σεληνιακό κι ήλιακό

κι είναι ατέλειωτη ετούτη η γιορτή

Advertisements

4 Σχόλια to “γιορτή”

  1. Τα τραγούδια είναι πολύ απελευθερωτικά και γεφυροποιητικά.
    Λειτουργούν ασπιδοκατασκευαστικά
    σε μια ανθρώπινη αύρα και προστατευτικά,
    Επίσης ανοίγουν και ξεκλειδώνουν την καρδιά μαγικά.
    Οι γιορτές ενώνουν και αδελφώνουν τους ανθρώπους
    κατανοητικά.

    Το Σημείο Αντίληψης για τον Έρωτα, και το κρεβάτι του,
    αν μετακινηθεί σε άλλη θέση, από την λειτουργική, ουσιαστική, και δημιουργική,πνευματικοσωματική, προκαλεί πολλά προβλήματα,
    ανισορροπίες, αντινοϊκές συμπεριφορές, υστερίες, ανοϊκές στερήσεις,
    καταστροφικούς, σαδομαζοχισμούς
    και βλακώδεις υπερφίαλες επιδείξεις ζωωδών επιδόσεων.
    Εμποδίζει το ζευγάρι να ενωθεί και να ολοκληρωθεί.
    Καλησπέρα Γιορτινή!

    Μου αρέσει!

  2. Καλησπέρα!
    έχεις απόλυτο δίκαιο και ξέρεις πολλά, που από άλλον άνδρα, δεν τα άκουσα ποτέ

    Μου αρέσει!

  3. Και εσύ ξέρεις πολλά!
    Όταν ένας Έλληνας άνδρας περνάει το βράδυ του συζητώντας
    με μια Ελληνίδα γυναίκα στην παιδεία και στην ανατροφή
    … μαθαίνει πολλά.

    Ένα βράδυ με μια μυξοπαρθένα θεούσα εβραιοχριστιανή
    που θα μιλάει συνέχεια
    για την αγάπη του καλού θεού και την αμαρτία του κακού θεού,
    ένα βράδυ με μια αδίστακτη πόρνη της Βαβυλώνας
    ή μία νύχτα που θα παριστάνεις τον τιραμόλα σε στάσεις κάμα σούτρα και λωτού
    οδηγεί ένα άνδρα στην «αυτοκτονία»
    από πλήξη, σιχασιά και απελπισία.

    Προτιμώ το συνηθισμένο Ομηρικό καβγαδάκι, την γκρίνια της Ήρας, τις Ολυμπιακές σκηνές και την Μυστική κρεβατομουρμούρα της Πηνελόπης,
    ένα τραγουδάκι μετά και μια όμοια κούπα φλυτζάνι του καφέ… το πρωί.
    Είμαι κλασσικός τύπος.
    Είμαι πολύ λάθος;

    Μου αρέσει!

  4. είσαι κλασικός κι ακαταμάχητος και πολύ σωστός για την δική μου φυσικά την αντίληψη

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: