Δεσμώτες

βαρειά της νύχτας τα βήματα

κρυφής πληγής αινίγματα

κι απόψε αιμοραγούν

κι οι ώρες φορτωμένες σταυρούς

στους δείχτες του σπαραγμού

την αυγή καρφώνουν

στο τέλμα της επανάληψης

οι μέρες μας βουλιάζουν

και κάτω απ τις μάσκες

η αίσθηση της μοναξιάς βαριανασαίνοντας

το παράπονο της μας προσκαλεί

να βιώσουμε τις άγιες ώρες της

και να αναδιπλώσουμε τον καιρό

διαιρώντας τον με τις αισθήσεις μας

και με της καρδιάς τη φλόγα

να σμιλέψουμε στο πετρωμένο χαμόγελο

το φως

ν ανακαλύψουμε τη χαρά που γνέφει

πίσω απ το δάκρυ του πόνου

να φτάσουμε στ αρχέγονο μυστικό

της απλότητας

μη και τότε πια ελευθερωθεί

ο γύπας νους

απ τη βαρειά μοίρα

να κατασπαράζει τις σάρκες του Προμηθέα

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: