αγρύπνιας μονοπάτια

βροχή μετεώρων κύλησες κι απόψε στης αγρύπνιας τα μονοπάτια

σκέψη αυτων που αποχαιρέτησα το κόσμο όταν ήρθα να ντυθώ

αγάπη που λάθεψα στου έρωτα το βέλος και σ αναζήτησα

κραυγή του ανώφελου μοιράσματος

για την αλήθεια μας που κανείς δεν τη νοιάζεται

για τη ζωή που τη βιάζουνε στα μέτρα του θανάτου

για της συνείδησης το φλογερό το κύμα

που πως το κατάφεραν σε συσκευασία πάγου

να το πουλούν στα μαγαζάκια τους 

και στου Προκρούστη μας ξαπλώνουν το κρεββάτι

πειραματόζωα για να αποδείξουν

της αφροσύνης τους τα αναπόδειχτα

σε ποτάμι που ξέχειλε στην κοίτη του αγριεμένο σε γύρεψα

σε λίμνης να σπάσεις τη συμμετρία

πέτρα σε βρήκα να κυλάς

κραυγή της σιωπής που όλους τους ήχους υπερβαίνεις

τι εσένα δεν σε μεταφέρει ο άνεμος

αλλά του κεραυνού η λάμψη αστραπή που σε είπαν

Νέμεση φτερωτή θεά που φέρνεις το νερό της στυγός

εσένα που κι οι θεοί σε τρέμουν στην ολύμπια αταραξία τους

όταν σε επικαλούνται

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: