επάξια

θα ανασάνω τα χίλια χρώματα αναδεύοντας τις μυρουδιές του χρόνου

καθώς κυλούν υδρορροές από τα πέταλα του μυστικού ρόδου

του αθέατου στα πλήθη, που σε στεφανώνει

άγρυπνος φύλακας στέκεις εμπρός στη πηγή της ζωής

αμετάφραστο ιερογλυφικό αρχαίων περγαμηνών

δώρο της μοίρας που ύφαιναν τ αργυρόχρωμα νήματα

των επιλογών σου

από την αρχή του χρόνου ΄

επάξια κερδισμένο στο πεδίο των μυριάδων μαχών

ως νικητής μα κι ως ηττημένος

κέρας της Αμάλθειας οι θνητές μορφές σου υπήρξα για να σ αναθρέψω

των κουρητών οχτώσχημες ασπίδες οι θνητές μου λέξεις

δονούσαν ήχο ισχυρό για να σε προστατεύσω

εως ότου ο μίτος που μου έδωσες να ξετυλίξω

βήμα στο βήμα ζωή στη ζωή πάλι σ ένα κουβάρι να τυλιχτεί

και στη δόξα σου να επιστρέψω

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: