Νυχτερινή περίπολος

για σένα μου μιλούν οι σιωπές του κόσμου

για χάρη σου σκιρτούν οι στιγμές του χρόνου

νυχτερινή περίπολο στους ουρανούς

βγαίνει η μυστική μου η σελήνη

από όνειρο σε όνειρο σ αναζητώ

μα έχεις χαθεί για μένα και για κείνη

για σένα μου μιλούν του ουρανού τ αστέρια

για χάρη σου άδοτα τα χάδια

κρατούν της ψυχής μου τα χέρια

πανίσχυρη κι ευάλωτη ακροβατώ

στις αιχμηρές του χώρου μου γωνίες

αίμα και δάκρυ κυλώ στης μνήμης τις ρωγμές

του χρόνου μου τις αιτίες

γη και γυναίκα άνδρας και ουρανός

και το παιδί δρεπάνι που στα δυό με χώρισε

της ευδαιμονίας μου ένας λάθος χειρισμός

λευκός αφρός στις όχθες των πόθων έφτασα

τη σκοτεινή τη θάλασσα διασχίζοντας στο κύμα απάνω

τη χαμένη μου ολότητα να ξαναβρώ

μα ήταν τα νερά καθρέπτες

και με σκόρπισαν σ αμέτρητες μορφές

και τη μία κραυγή μου

σε άπειρες συλλαβές κομάτιασε

η διαμελισμένη η μορφή μου

και γεννήθηκε το πρωταρχικό αλφάβητο

των εικοσιτεσσάρων φωνών ωρών πλευρών

καλούπι του κόσμου και του ανθρώπου

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: