Η βαλίτσα

βαπόρι για μας  ταξίδι να πάρει μακρυά

έχει σαλπάρει

προβολή ονείρου σ άδεια αίθουσα σινεμά

στην αποβάθρα

μια μόνη βαλίτσα αυτοσχεδιάζει

πρελούδια χαράς

σ ονείρου ομίχλη βουλιάζει τη μοναξιά

ριπές αυτογνωσίας κάποτε ρίχνουν

αναγνώρισης βολές στο σκηνικό

μα είναι αργά το φευγιό μας μπόλιασε

δηλητήριο της νόθας χαράς

Advertisements

2 Σχόλια to “Η βαλίτσα”

  1. Συγχωρείστε με αλλά μόνο μέσα από εικόνες μπορώ να σας σχολιάζω.
    Δρόμος, οδηγάει το αμάξι κάποια Μαρία, δίπλα εγώ και στο πίσω κάθισμα μια γιαγιά. Πηγαίνουμε στη Σπάρτη, η Μαρία νυστάζει και πέφτει για ύπνο. Βλέπω μπροστά την απέραντη λεωφόρο. Κάτι έχω ξεχάσει, πρέπει να παώ να το πάρω. Η γιαγιά μου με συμβουλεύει να μην το κάνω αλλά είναι επειδή φοβάται για μένα. Ξέρει πως έτσι πρέπει να γίνει.
    Πηγαίνω.
    Στο δρόμο ένα σωρό τερατώδεις γριές, στα μαύρα και στα καφετιά μου κόβουν το δρόμο. Κρατούν μπάλες στα χέρια τους, άλλες από μαλλί και άλλες από ξυλαράκια. Πέφτω πάνω τους σαν μπάλα του μπόουλινγκ αλλά πιάνομαι στο μαλλί και γδέρνομαι στο ξύλο. δεν σταματάω, πηγαίνω εκεί που πρέπει και παίρνω αυτό που είχα ξεχάσει. Ένα κινητό που μου έχουν στείλει ένα μήνυμα. Το διαβάζω αλλα΄δεν θυμάμαι τι λέει. Έχω όμως καταλάβει, είναι μια προτροπή που περίμενα.

    Μου αρέσει!

  2. θα μου επιτρέψεις να σου το αφιερώσω αυτό το δοκίμιο που γράφτηκε πρίν απο χρόνια όταν κι εγώ βολόδερνα στα κύματα των πολλαπλών πόθων

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: