Αθέατη όψη

Πως να μοιάζεις αλήθεια που δε σ είδα ποτέ

ποιό χρώμα να έχουν τα μάτια σου όταν κοιτάζουν το κόσμο

το σμαραγδί της θάλασσας και την οργή της τρικυμίας

το γαλάζιο του ουρανού που μετρά τις μέρες στις πύλες των οριζόντων

ανέκφραστο να κρύβει την ανία

το σκουρόχρωμο της νύχτας με τις κραυγές των άστρων

να χαράζουν ονειροπόλο διαδρομή στο σώμα που γλιστρά

μέσα απ τις χαραματιές που ο νους της ελπίδας ανοίγει στους τοίχους

στο κρεββάτι που ξαγρυπνώ τις αθέατες μορφές τις απρόφερτες λέξεις

τ άδοτα χάδια τ ανάλαχτα φιλιά των εραστών που χώρισε ο χρόνος

το δρεπάνι σαν έπιασε

στην μήτρα της που κυοφόρησε ως λένε η Γαία

πως να μοιάζεις αλήθεια που ποτέ δε σ είδαν τα θνητά μου μάτια

άχρονε χωροχρόνε στερημένη ευδαιμονία που θρηνούν οι αναμνήσεις

στ αναίτια δάκρυά μας

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Αθέατη όψη”

  1. ηθελα να σου πω πολλα…..

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: