κι έτσι

ήρθες φλογερού ανέμου αποφασιστικό αγκάλιασμα

παρακάπτοντας τα σεντόνια που σκεπάζουν τους καιρούς

στο σώμα της νύχτας κύκνειο άσμα ανασαμιά σβησμένων άστρων

σπέρμα και αίμα κύλησες στης παρθένας ημέρας

την ξαφνιασμένη μήτρα να σε κυοφορήσει

δρεπάνι και χρόνο αλήθεια και ψέμα

ως που οι ζυγοί να ισορροπήσουν εσένα και μένα

μέσα απο το ένα απαλείφοντας της απώλειας του την αιτία

κι έτσι γενήθηκε το ρόδινο η μητέρα των κήπων του κόσμου

κι έτσι γενήθηκε το πρώτο δάκρυ το παιδί φύλακας αγκάθι

να προστατεύει τη ροδαριά

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “κι έτσι”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: