Μαύρα πανιά

Δάκρυ αλμυρό επιστρέφει στων βράχων τις ρωγμές

η αέναος επιθυμία της διεξόδου

στο ανασήκωμα των πέπλων της θαλασσινής κυράς

της πανσελήνου χάδι, αχτίδα τυλιγάδι ,το πόνο να μαζέψει

έκπτωτος του ουρανού Αρχάγγελος κύλησε

σιωπή της κραυγής της το κοιμητήρι

στην όχθη το βήμα σου μάρτυρας εκείνων που χάθηκαν

αν και το νήμα της κρατούσαν

αν και τα βήματα του χορού της γνώριζαν

ο νους τους πρόδωσε ναρκώνοντας τη μνήμη

μαύρα πανιά φάνηκαν στον ορίζοντα να κρέμονται στα κατάρτια

ηφαιστείου λυγμός στο εννέα και πάλι εννέα

που μέτραγε τη πτώση

μερόνυχτα που χώριζαν τους κόσμους

των επτά και πάλι επτά ηττημένων τελικά

νικητών που επέστρεφαν

τέσσερις και πάλι τέσσερις εσταυρωμένοι

το τρία λευκά πανιά στα ξάρτια σαν έχασαν

της ναρκωμένης κόρης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: