περί λήθης

Που πηγαίνουν οι συλλογικές μας μνήμες όταν λησμονηθούν,

στου κόσμου τα όρια πέρα κυλούν,ύδωρ Στυγός,που η Νέμεσις, φέρει,

για τον ιερό όρκο των Θεών.

Που πηγαίνουν οι ατομικές μας μνήμες όταν ξεχαστούν,

στον Αδη γλιστρούν,της Λησμοσύνης και γίνονται Πηγή.

Απ αυτήν,ω αναζητητή,θυμήσου,ποτέ να μη πιείς,

άδεια ,φρόντισε να τη βρείς,τότε,που εμπρός της θα διαβείς.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: