πεντάκτινο αστέρι

Με τους πέντε λόγους μου,σφράγισα το κορμί σου,φωτιά κι αγέρας και σύννεφο,άπιαστη του πινέλου

κι ανένταχτη των χρωμάτων συλφίδα.

με αντάμωσες μα δε με είδες,τους αρχαίους όταν διάβαινα τους καθρέπτες.

Στα έγκατα των συσωρευμένων πόθων σου,η έκρηξη,όταν ξυπνούσα,στις επιστροφές των κύκλων,

ρυθμός των επιλογών σου.

Με ήλεγχες θαρούσες,στους σταυρούς των οριζόντων,μα η μελωδία,άλλαζε κλειδί στις κλίμακες,

που όριζες όπως νόμιζες και σου ξεγλιστρούσε.

Με ήλεγχες θαρούσες,στων χρωμάτων τη παλέττα,με ενώσεις σοφά μελετημένες,

μα εκείνα που δεν πρόλαβες να δεις τα χρώματα,σε σκοτάδι σε βύθιζαν βαθύ.

Οι πέντε λόγοι μου δεν είναι παρά μια σφραγίδα,μια μαρτυρία το κορμί σου,

πως διάβηκα κάποτε το κατώφλι της ψυχής σου.

Δεν είμαι εγώ,εγώ είμαι φωτιά,άνεμος,μειδίαμα μόνο γυναίκας,

αίνιγμα, των που αρνείσαι λογισμών σου,

η παρουσία που γίνεται φανερή,μονάχα απο τα σημάδια,

που η απουσία της υφαίνει.

Μα εσύ κρατώντας,το αργυρό μαγνάδι της,νομίζεις και διαφεντεύεις,φυλακισμένο,

το χρυσό των λόγων μου αηδόνι

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: