Ταξιδεύοντας

Posted in ποίηση on Αυγούστου 5, 2016 by taburito

Από πύλη σε πύλη μαζί σου αλητεύω

στον έρωτα θυσιάζοντας

τις ποικιλίες της γεύσης, αγαπημένε

στην αγάπη της Στυγός ανανεώνοντας

τον όρκο

Από πύλη σε πύλη μαζί σου κυνηγώ

τις αλλαγές τις οδυνηρές των πεδίων

μαζί σου παντού συνειδητά ταξιδεύω

Ίκελος την του ονειρευτή εκδήλωση

Ψάχνω να βρώ τα χέρια μου στην πρώτη του ονείρου πύλη

Posted in ποίηση on Μαΐου 4, 2016 by taburito

…συλλαβίζω στίχο στίχο το φως

που γράφει το χάδι σου

κάθε που ψαύεις το σώμα μου

ηλιαχτίδα που βρέχει την επιθυμία

τροφή της αρχής του γένους

…συλλαβίζω στίχο στίχο το φως

πληροφορία για να δομώ τον Πήγασο

να φτάνω στην πηγή μου

για να δομώ μία προς μία τις Μούσες

ως τις εννέα της Μνημοσύνης πύλες

που μέσα τους ονειρεύομαι…

Λυρίδες

Posted in ποίηση on Απριλίου 22, 2016 by taburito

Λυρίδες πεφτάστερα απόψε

έρχονται

από αρχαίες του Βεσάκ ιερουργίες

εμποτισμένα

μα δύσκολα θα τα δούμε

πανσεληνοφώτιστος ο ουρανός

Λυρίδες πεφτάστερα προκαλούν την Άνοιξη

στ «άλλα» μας μάτια στ αστροφώτιστα π αγαπούν

 

Ελάφι

Posted in ποίηση on Μαρτίου 30, 2016 by taburito

Πληγωμένο Αρτέμιδος Ιερό Ελάφι

δεν μπορεί να τρέξει και συλλαμβάνεται

όταν τ Ουρανού τ αστρικό βλέμμα

σταθεροποιεί στην μήτρα του χρόνου

τις ονειρικές εικόνες

η εκατηβόλος ενέργεια του μάντη, πληγωμένη εισέρχεται

στο τρίστρατο της Εκάτης, μορφή που εκδηλώνεται

απατηλή, γοητευτική, πλανεύτρα

κι ο εκατηβόλος της καλής θέλησης θυσιάζεται

σωτήρας της καρδιάς του Ζαγρέα, στην καρδιά του Διονύσου,

φως μέσα στην μορφή, Άνθρωπος στην πύλη της ιερής τετρακτύος

αστρολογικού οίκου τετάρτου

Πανσέληνος

Posted in ποίηση on Μαρτίου 24, 2016 by taburito

Η πανσέληνος κυμάτιζε πάνω στα νερά

ασημίζοντας

την θάλασσα και την αύρα των αισθήσεων

ένα ζευγάρι στην παραλία

εκείνη ατένιζε

εκείνος την δολοφονούσε ασελγώντας

στο σώμα της

δεν είχε αντιληφθεί την απουσία της

νεκρός ο ίδιος από καιρό

με το σκυλί του μαζί, τυφλός, δεν βλέπει

πως είναι ο Κέρβερος

που την είσοδο του απαγορεύει

στον κόσμο των ζωντανών

στον τόπο των Ατενιστών

Νηρηίδα

Posted in ποίηση on Μαρτίου 19, 2016 by taburito

Είναι σκοτεινός ο κόσμος του νερού

στους ωκεανούς των κόσμων

Τι είναι αυτό που προσπαθείς να διακρίνεις

στην κίνηση του υδάτινου όγκου

μια πέτρα, που ξεκόλησε του βράχου κι έπεσε

στον ωκεανό, σαν εμμετός του Κρόνου

να σμιλευτεί στο μελλοντικό Δωδεκάθεο

των αποκεκαλυμένων κυβερνητών των ζωδιακών οίκων

ή μια Νηρηίδα Νύμφη που ο Πηλέας ο μελλοντικός

θα την κατακτήσει?

Είναι σκοτεινός ο κόσμος των ωκεάνιων νερών

που τα πεδία αντίληψης χωρίζουν, ποιητή

κι εσύ τυφλός παλεύεις να διακρίνεις….

σαν Πολυξένη που ο γιός ο νεκρός της Νηρηίδος Θέτιδος

απαίτησε λάφυρο να τον συναντήσει!

Στο φως της ημέρας

Posted in ποίηση on Μαρτίου 15, 2016 by taburito

Οι δυσκολίες της ζωής την λύση αναζητούν

στης ημέρας το φως

άπλετο ο Στοχαστής το προσφέρει

μετακινούμενη αντίληψη

φάρου εστιαζόμενου και κατευθυνόμενου

φωτός δέσμη η σκέψη που διασχίζει τον άνεμο

και φθάνει έναν προς έναν τους σχεδιασμένους στόχους

οι δυσκολίες της ζωής την λύση αναζητούν

στην ακεραιότητα της ευθύνης στοχαστή και στοχαζόμενου

έναντι του Σκοπού που γνωρίζουν και υπηρετούν

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 106 ακόμα followers