επιτέλους ευτυχής
τελικά συνέβει
η διαπίστωση
οριστική και τελεσίδικη
δεν μοιράστηκες ποτέ
τις υποθέσεις τους
ζεις εντελώς μόνος
οι λιγοστοί σύντροφοι
εγκατέλειψαν από καιρό
μαζί τους πήραν
μέχρι και το τελευταίο ψίχουλο νοσταλγίας
εντελώς μόνος λοιπόν
κι επιτέλους ευτυχής
στην ευδαιμονία του απαραβίαστου
του χωροχρόνου σου
Αυγούστου 13, 2011 στις 10:46 πμ
ο Ποιητής ακύρωσε το ποίημα του!
έξοχο!!!!!!!!
Αυγούστου 13, 2011 στις 10:50 πμ
έξοχο ναι…ο Ποιητής ανυψώθηκε ως την Αίσα του και στην φλόγα τους έκαψε το αποτέλεσμα στην ίδια την αιτία του…του Ποιητή που υποχρεούτο να επιστρέψει να βοηθήσει τον άνθρωπο…δύσμοιρη Ανθρωπότητα επιτέλους σε άφησαν μόνη και ήσυχη….
Οκτωβρίου 22, 2011 στις 10:00 μμ
τέλειο…
Οκτωβρίου 22, 2011 στις 10:26 μμ
είναι που….κάποιον τέλειο είχα υπόψιν μου όταν το έγραφα…κι αν είναι κάτι που απεχθάνομαι είναι η τελειομανία…
Οκτωβρίου 23, 2011 στις 1:08 πμ