αναίτια

απλώσαμε λέξεις σκληρές

και μας τραυμάτισαν

σε μια μάχη δίχως νόημα

παρασυρθήκαμε

σε έναν αναίτιο πόλεμο

αναλώσαμε

της ψυχής μας τα χαρίσματα

άραγε θα βρεθεί τροχοπέδη

ικανή να μας σταματήσει;

2 Σχόλια to “αναίτια”

  1. οι πληγές ξέρεις και να επουλωθούν και να θέλεις να ξεχάσεις
    δεν μπορείς σε κάθε αλλαγή καιρού σου θυμίζουν την παρουσία τους…

  2. κι ο πόνος παρανοική ευαρέσκεια λοιπόν να σου λέει συνέχισε να πληγώνεις και να πληγώνεσαι;

Υποβολή σχολίου

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Αλλαγή )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.